Ah, aydınlanma! Ampulün yanıp söndüğü, zihninizin karanlık köşelerini kör edici bir berraklıkla aydınlattığı o an. Ama böyle bir aydınlanmayla ne yaparsınız? İşte günün sorusu bu dostlarım. Farkındalıkların vahşi ve tuhaf dünyasını ve onlara verdiğimiz aynı derecede vahşi ve tuhaf tepkileri keşfederken bu komedi macerasında bana katılın.

Klasik “Bu kelimeyi hayatım boyunca yanlış telaffuz ettim.” farkındalığı ile başlayalım. Hepimiz o yollardan geçmişizdir, Shakespeare’in reenkarne olmuş hali gibi kendimizden emin bir şekilde bir kelimeyi savururken kendini beğenmiş bir dilbilgisi uzmanı bize o kelimeyi dilbilimsel bir barbar gibi katlettiğimizi söyler. Peki, ne yapacağız?

İki seçeneğimiz var: Düzeltmeyi nezaketle kabul edip yolumuza devam etmek ya da bir gemi enkazından kurtulmuş bir kazazedenin bir parça oduna tutunması gibi inatla yanlış telaffuzumuza tutunmak. Spoiler uyarısı: Genellikle ikincisini seçeriz, çünkü kabul edelim ki yanıldığımızı kabul etmek kanal tedavisi kadar eğlencelidir.

Bir de “Bu mutfak aletini hayatım boyunca yanlış kullanmışım.” farkındalığı vardır. Bunu bilirsiniz. Yıllarca konserve açacağı ile boğuştunuz, onun sadece sabrınızı sınamak için tasarlanmış şeytani bir mekanizma olduğuna ikna oldunuz. Ama bir de bakmışsınız ki kaderin bir cilvesi olarak basit ve zarif gerçeği ortaya çıkaran bir YouTube eğitimine rastlamışsınız: Bunca zamandır konserve açacağını ters tutuyormuşsunuz. Dünyanın dört bir yanından duyulan yüz ifadesini işaretleyin.

Peki, bir sonraki adım ne? Açıkçası, kitleleri eğitmek için bir haçlı seferine çıkıyorsunuz ve doğru konserve açma tekniğinin müjdesini çok uzaklara yayıyorsunuz. Çünkü yıllarca konserve çorbayla ilgili travma yaşamak zorunda kaldıysanız o zaman herkes de yaşamalı!

Ancak belki de en eğlenceli farkındalık, varoluşsal kriz çeşididir. Bilirsiniz, aniden kendinizi ananasın pizzaya ait olmadığı gerçeği gibi saçma bir şey yüzünden varlığınızın dokusunu sorgularken bulduğunuz kriz. (Üzgünüm, ananas severler, söylenmesi gerekiyordu). Peki, bu dünyayı sarsan vahiyle ne yaparsınız? Pizzadan tamamen vazgeçip geleneksel İtalyan mutfağının kutsallığına adanmış bir tarikata mı katılırsınız? Ya da ananas bağlılığınızı ikiye katlayıp sırf nefret edenlere inat ekstra meyveli Hawaii pizzaları mı sipariş edersiniz? Olasılıklar, New York tarzı bir dilimin üzerindeki peynir kadar sonsuzdur.

Sonuç olarak, bu farkındalıklarla ne yapacağız? Eğer tarihe bakacak olursak muhtemelen insanların her zaman yaptığı şeyi yapacağız: Gülüp geçecek, omuz silkecek ve paten kayan bir zürafa yavrusunun zarafetiyle hayatta tökezlemeye devam edeceğiz. Çünkü kabul edelim millet, eğer kendi zaaflarımızda mizah bulamıyorsak o zaman tüm bunların ne anlamı var? Bu yüzden hem büyük hem de küçük farkındalıklara ve onlara eşlik eden komik kendini keşfetme yolculuğuna içelim. Ne de olsa hayat ciddiye alınmayacak kadar kısa. Şimdi izin verirseniz savunmam gereken ananaslar var.

İlginizi çekebilir: Dişil enerji hakkında doğru bilinen yanlışlar