Bazı insanlar hayatı boyunca bu soruyu hiç sormaz. Bazıları içinse hayatın yönünü değiştiren varoluşsal bir sorudur: Ben kimim?
Aslında bu soru, benliğimizi keşfetmeye açılan en değerli kapılardan biridir. Kendi anlamımızı, hayattaki işlevimizi ve özümüzü bulmaya uzanan bir yolculuğu başlatır.
Hayat boyunca sayısız deneyim yaşarız. Üzülürüz, seviniriz, kaygılanırız, öfkeleniriz, sıkılır ya da neşeleniriz. Duygular gelir ve geçer. Bazılarından kaçmak ister, bazılarının ise hep bizimle kalmasını dileriz. Oysa hissettiğin her duygu, şu anki gerçeğinin bir parçasıdır. Hiçbiri iyi ya da kötü, doğru ya da yanlış değildir. Aslında hepsi tek bir yerde buluşur: Olan.
Biz, olandan geçen canlılarız. Asıl belirleyici ise “olan”a nasıl tepki verdiğimizdir. Çünkü verdiğimiz her tepki, zamanla yaşamımızı inşaa eder. Kimi zaman bu tepkiler geçmişten gelen otomatik alışkanlıklardır, kimi zaman ise farkındalıkla yaptığımız bilinçli seçimler.
İşte tam burada asıl soru başlar: Ben kimim? Bana gelen düşünceler, hissettiğim duygular ve yaşadığım eski deneyimler miyim? Yoksa bunların farkına varıp onları gözlemleyebilen, özgürce seçim yapabilen bilinç miyim?
En sevdiğin halini düşün; huzurlu olduğun zamanları… O anlarda üretkenliğin artar, yaratıcılığın açığa çıkar. Çünkü dikkat dağılmaz, bilinç yükselir. Ama bazen de duygularının ve geçmiş deneyimlerinin esiri olur, hayatı otomatik tepkilerle yaşamaya devam edersin.
Oysa gerçek ben, geçmişe ya da geleceğe sıkışmış biri değildir. Gerçek ben; anda kalabilen, duygularını bastırmadan hisseden, düşüncelerini onlarla özdeşleşmeden gözlemleyebilen ve hayatla bilinçli bir ilişki kurabilen farkındalığın ta kendisidir.
Belki de “Ben kimim?” sorusunun tek bir cevabı yoktur. Ama her fark ediş, bizi kendimize biraz daha yaklaştırır. Çünkü insan, kendini bulduğu yerde değil; kendini dürüstçe görmeye cesaret ettiği yerde dönüşmeye başlar.
Bu dürüst bakış, eski benliği görünür kılar. Görünen her şey yavaş yavaş çözülmeye başlar. Kimliğin sandığın düşüncelerin, duyguların ve alışkanlıkların birer perde gibi önünden çekilir. Sen de onların ötesine geçersin.
Ve belki de gerçek ben; olmaya çalıştığın biri değil, tüm düşüncelerinin ve duygularının ötesinde sessizce var olan, seni izleyen o saf farkındalığın kendisidir.
Otantik benliğimize her geçen gün yaklaşmak dileğiyle. Sevgiler…
İlginizi çekebilir: İçimizdeki baba bize ne söyler? Baba arketipi