Tüm ilişkiler gibi arkadaşlık ilişkileri de düz bir yol değil! Bugün yanınızda olanlar, yarın yanınızda olmayabilir ya da tam tersi mümkün olabilir. Bu sizin ya da onların kötü olduğu anlamına gelmiyor, sadece şu an için birbirinize iyi gelmiyorsunuz anlamına geliyor.
“Bana neden zaman ayırmıyorsun, neden beni aramıyorsun?” gibi soruların peşine düşmenin kimseye bir yararı yok. Çünkü bazen sadece öyle…
Seneler önce benim en ihtiyaç duyduğum zamanda yanımda olmadığı için suçladığım bir arkadaşım vardı. Birini suçlamak, aslında nasıl bir ağırlıktır bilir misiniz?
Aradan seneler geçti, ben davamda haklı olduğum için kendimi arkadaşımdan uzaklaştırdım, arkadaşım da iletişim kurmak için hiçbir şey yapmadı. Sanırım burada en çok istediğim yaptığım eylemin tam tersini görmekti.
Biz insanların en çok zorlandığı yer burası: Açıklık.
Açık olursak, hislerimizi netlikle söylersek, buradan daha çok yara alacağımıza inanıyoruz! O yüzden konuşmalarımız, sarılmalarımız hep eksik kalıyor.
Seneler sonra bir seans sırasında o zamanlara döndüğümde şöyle bir soru geldi: Gerçekten iyi olmadığını ve destek istediğini söyledin mi?
İşte o an içimden bir “ah!” sesi geldi!
Hayır, istememiştim, “İyi değilim” demek ve destek istemek benim için kolay olmamıştı ki, hep bir şekilde karşımdakilerin anlamasını beklemiştim ve anlamadıklarında kırılmıştım. Ve evet, karşımdaki kadar benim de payım vardı.
İlişkiler hep iki kişi arasında yaşanır.
Bu yüzden suçlu da yok, sadece farklı nedenlerle oluşan yönelimlerle dans ediyoruz. Bazen birlikte çok keyifli dans ediyoruz, sonra araya mesafeler giriyor ama dansımız yine devam ediyor.
Birkaç gün önce yeniden bu arkadaşımla bir şekilde iletişimin içinde buldum kendimi ve ilginç olan içimde onunla yine aynı o saf neşeyle konuşuyordum. Açıklıkla o zamanlar neye ihtiyaç duyduğumu ona anlatırken, o da dinliyordu.
Kalbimin güneş görmemiş, karanlıkta kalmış bir yanı sanki güneş ışınlarını üzerine almaya başlamıştı.
İlişkimiz yeni bir şekil alıyordu, açıklıkla hislerimizi konuşuyor ve yeni bir sayfa açıyorduk!
En kalpten kurulan ilişki şekli açıklıkla kendi gerçeğini -alay edilme ya da küçük düşme pahasına- söyleyebilmekte yatar.
Ve sen perdeyi açmazsan, soğuğun şiddetini görmez ama güneşin bereketini de alamazsın!
Kendini korumak için saklanmana gerek yok.
Bir haberim var: Merak etme, sen açıklıkla kendini ortaya koyduğunda senin yanında olmazlarsa, bu senin eksik olduğun anlamına gelmiyor, ne kadar güçlü olduğunu gördüğünü gösteriyor!
Haydi, aç perdeleri!
İlginizi çekebilir: Korkmaktan korkmayın: Asıl mesele korkuyla ne yaptığınızdır