Son zamanlarda hayatımı kaplayan yegane duygu annelik olduğundan hep ona yönelik bir şeyler yazmıştım ama biraz da annelikten bağımsız yazmayı özledim sanırım, eski ben gibi. Gecenin bilmem kaçıncı uyanışında, artık uykumun bölüne bölüne yok olmasından sonra, baktım dalamıyorum; bu kez de eski benliğim gibi bir şeyler kaleme alayım dedim. Yazmak bana hep iyi geldi, hep iyi yaptığım bir şey oldu, sığındığım, keyif aldığım, heyecanlandığım… Hazır o duyguyu yakalamışken ‘olasılıklar’dan konuşmak istedim.
Olasılıkların bu kadar bol olduğu bir dünyada, insanın kendini bu kadar sıkışmış hissetmesi tuhaf değil mi?
Önümüzde uçsuz bucaksız bir deniz var… Her yöne açılabilirsin, her ihtimal mümkün. İstediğin hayat, olmak istediğin kişi, denemediğin yollar… Hepsi orada.
Ama ben… Sanki kıyıda oturuyorum. Ve en garibi yüzmeyi bilmiyor gibi de değilim. Sadece suya girmiyorum. Bazen kendime bunu “henüz hazır değilim” diye açıklıyorum. Bazen “şu an doğru zaman değil” diyorum. Bazen de başka hayatlara bakıp giderken kendi yerimde donup kalıyorum. Sanki herkes çoktan yüzmeye başlamış da ben hala suyun sıcaklığını anlamaya çalışıyormuşum gibi.
Belki gerçekten doğru zaman değildi, belki de mesele hiçbir zaman becerememek değildi. Belki mesele, suyun nasıl hissettireceğini bilmemekti. Ya çok soğuksa? Ya dalgalar sandığımdan daha sertse? Ya ortasında yorulursam? Ama belki de en çok korktuğum şudur; ya gerçekten yüzebilirsem? Hem de iyi yüzersem?
Çünkü o zaman geri dönüş yok. O zaman denemiş olursun, yapmış olursun, ardına sığınacak bahaneler kalmaz, orada olursun, tüm benliğinle, kazandıklarınla, yitirdiklerinle…
Kıyı güvenli.
Kıyı tanıdık.
Kıyı, hiçbir şeyin değişmediği ama hiçbir şeyin de gerçekten başlamadığı yer. Ve insan bazen, başlamamayı seçiyor.
Belki de olasılıklar denizinde balık olamamak diye bir şey yok. Belki sadece suya girmeyi erteleyen insanlar var.
Belki de mesele yüzmek değil.
Belki mesele, o ilk temas. Ayağını suya değdirdiğin o an. Çünkü bazı hayatlar yüzerek değil, önce ürpererek başlıyor.
İlginizi çekebilir: Bir tür insan turnusolu: Çocuk sahibi olmak