Engellenen ya da korku yaşayan bir bireyin göstereceği ilk tepki öfkedir. Öfke, geçmişte doyurulmamış istekler ve beklentiler neticesinde karşılaşılan sonuçlar itibariyle yaşanmaktadır. Saldırganlıktan önce gösterilen son duygusal basamak olarak bilinmektedir. Kişilerarası ilişkiler açısından bakıldığında ilişkilerdeki etkileşimin bir sonucu olarak öfkeyi değerlendirebiliriz.
Kişiler engellendiğini hissettiğinde, haksızlığa uğradığında ve özellikle kendi benliği ile ilgili yapılan saldırılar neticesinde öfke duygusu yaşamaktadır. Bazı kişiler öfkelerini bastırır, bazıları ise yansıtır. Bu, kişinin öfkesini içine atması ya da bir başkasına yansıtması olarak ifade edilebilir. Öfkenin normal duygunun dışına çıkması ve bir sorun haline gelmesi kişinin bu duyguyla nasıl mücadele edeceğini bilememesi ile ilgilidir. Kişinin psikolojik sağlamlık ve iyi oluşu için öfkeyi de diğer duygular gibi yaşanması gereken bir duygu olarak kabul etmesi önemlidir.
Bununla birlikte şu noktaları bilmek gerekir: Scheff ve Edmiston’a göre öfke duygusu ile yaralanan ilk insan kişinin kendisi olmakta; öfke yıkıcı bir duygu, eğer birine yansıtma durumu var ise mantıksız davranışlar da var; eğer gerçekten istenirse öfke azaltılabilir ve bu sayede kişi bireysel iyi oluşunu gerçekleştirmiş olur.
Kişi, öfkeli hissettiği zamanlarda öncelikle nefes alma egzersizini önemsemeli ve bu öfke duygusunun sebebini önce kendisinde aramalıdır. Kendi içsel yolculuğunda yaşadığı her ne var ise öfkesine neden olanlar da onlardır. Bu nedenle “senin yüzünden” söylemi yerine “neden bu kadar öfkelendim” sorusu öfkeyi azaltma ve normalleştirme adına iyi bir başlangıç olacaktır.
İlginizi çekebilir: Nasıl ilişki kuruyorsunuz: Kişilerarası ilişkilerinizin yapıcı veya yıkıcı olmasının ardındaki nedenler