Hiç yağmurlu, kapalı bir havada uçak yolculuğu yaptın mı? Uçak havalanırken koyu gri bulutların arasından geçer, hatta bazen şimşekler vardır, sarsılır uçak. Ve bir an gelir… Tüm o bulutların üstüne çıktığında sakin, masmavi, pırıl pırıl bir gökyüzüne kavuşursun.
Bulutlar bir yere gitmedi, aşağıda, her ne yapıyorlarsa yapıyorlar. Ancak artık uçak ve sen onların ötesindesiniz, mavi ve sakin gökyüzünde ilerliyorsunuz.
Mindfulness pratikleri sırasında da olan buna benzer. Düşünceleri fark etmeye ve tanımaya başladıkça (tıpkı güzel bir günde çimlere uzanıp bulutları bir hayvana, nesneye, insana benzettiğin gibi) onları oluşturan, tutan zihnini de keşfetmeye ve tanımaya başlıyorsun.
Bu kadar çok düşünce var, peki, bir de stresli, gergin, endişeli olduğumuzu düşünelim mi biraz? Diyelim bir yere yetişmeye çalışıyorsun ya da bir sınavdasın, süre azalıyor veya üzgünsün, gerginsin, işler istediğin gibi gitmiyor… Böyle bir durumda zihnimiz çamurlu bulanık bir su gibi oluyor. Bu suyu bir bardağa koysak bardağın arkasını görmek mümkün olur mu? Veya o çamurlu sudan bir parça toprak almaya ihtiyacımız olsa, ulaşabilir miyiz? Cevap hayır, değil mi? Hele bir de bunları yapamadıkça artan gerginlik ve endişe daha da imkansız hale getirmez mi?
Mindfulness pratiği yaparken dikkatimizi seçtiğimiz bir şeye odaklıyoruz. Mesela nefese veya bedene. Pratikler ilerledikçe harekete, seslere…
Çamurlu bulanık su dolu bardak örneğine geri dönsek şimdi, bardağı bıraksak bir yere. Bir nefes alsak, versek tüm dikkatimizle. Sadece burundan giren havayı izlesek merakla, ilgiyle. Ve burundan çıkan havayı… Sanki tek işimiz buymuş gibi (belki de öyle)… Bu şekilde bir nefes daha alsak ve versek, ilgiyle izleyerek. Ve belki bir nefes daha. Suyun durulmaya başladığını, çamurun yavaşça dibe çökmeye başladığını görmeye başlayacaksın. Bardağın arkasını görmek mümkün hale gelmeye başlayacak, zihin berraklaşmaya, netleşmeye… Aradığın bir bilgiye ulaşmak bu netlikte daha kolay hale gelecek. Sırf bu olasılık için bile denemeye değmez mi?
Haydi deneyelim:
- Burnundan derince nefes almaya başla. Merakla izle havayı burnundan girerken.
- Yönü nasıl? Isısı nasıl? Hızı nasıl? Nemi nasıl?
- Bu hava bedeninde nereye gidiyor?
- Nerede bitiyor aldığın nefes?
- Ne zaman bu nefesi vermeye başlıyorsun?
- Peki, bu hava burnundan yavaşça dışarı çıkarken şimdi yönü nasıl? Hızı nasıl? Isısı nasıl oldu? Veya nemi?
- Bu şekilde arkadaşça bir merakla bir nefes daha alıp vermeye ne dersin?
- Peki şimdi nasıl hissediyorsun? Şu anda aklından geçen düşünce ne?
Dilersen kendin için not alabilirsin…
Bir sonraki yazıda buluşana kadar Instagram hesabımdan daha fazla bilgiye ulaşabilir, DM üzerinden benimle iletişime geçebilirsin…
İlginizi çekebilir: Düşünce döngüsünün içinde kaybolmamak için ne yapabiliriz?