Zaman olanca hızıyla akarken bahar tam da kapıda. Kalbinin, zihninin mevsimi bahar mı peki?
Bazen düşünmeden bir refleks gibi bazı eşyaları, bazı insanları, bazı durumları fazlasıyla hayatımızda tutarız. Oysa kalbin, zihnin baharı için, aslında oraya ait olmayanları başka yere veya sadece oldukları yere bırakmakta yarar var. İlk başta imkansız gibi gelse de duygusal olarak yük gelenlerden, değer katmayıp “mış” gibi varolan her şeyden, herkesten uzaklaşmak hepimize iyi gelecektir.
Çoğunlukla tüm bunları yaşarken çok da fark etmeyiz. Bir mod düşüklüğü veya iyi hissetmeme hali oluşabilir ve görmezden gelmeyi seçeriz. Birkaç defa daha tekrar edebilir ve bu sefer de “Bende mi bir sorun var?” tarafına kayabiliriz. Oysa zihnimiz, davranışlarımız uzatmaları sürdürmektedir. Gerçek genelde ve hatta tüm zamanlarda aslında bir tanedir. Dolayısıyla olanları, olmayanları geleceğe taşıma noktasında başka bir perspektiften bakmak çok daha işlevsel olacaktır.
Hayatımızdaki insanlar, ilişkiler, hayatımızın gidişatı ve kalitesine dair çok fazla şey söyleyecektir. İşte bu noktada kime ne kadar ve neden zaman yaratılması veya verilmesi gerektiğini yeniden gözden geçirebiliriz. Sonrası belki biraz fazlalıklardan arınma hali, belki istif gibi eşyalarla dolu olan bir odanın feraha kavuşma hali.
Psikolojideki en önemli yaklaşımlardan bir tanesi, bize iyi gelmeyen her şeyden uzaklaştığımızda iyi olana dahil olmaya dair alan açabilecek olmamızdır. Kışımız her nasıl geçmiş olursa olsun, bahar her koşulda yine yeniden kapıyı çalacak. Sen kendi baharına ne kadar yakınsın? Kalbine, zihnine baharı misafir et, emin ol sana çok iyi gelecek.
İlginizi çekebilir: Seni seviyor musun: Kendini sevmek tüm hayatını değiştirebilir