Neredeyse çeyrek asırdan beri insanoğluna çok çalışmanın, fedakarlığın ne kadar önemli olduğu gerek din öğretilerinde gerekse ekonomik düzende anlatılıp duruldu; insanın ne kadar değerli bir varlık olduğu, varoluşunda ihtiyacı olan tüm vasıfların kendisine verildiği, kadim bilgilerin dışında hep saklandı; subliminal kayıtlarla insanın köle gibi çalışması gerekti, başkalarına bağımlı duruma getirildi. Halen sosyal medya ve televizyonda aynı doktrin uygulanmaktadır. Empoze edilen ürünler, dikte edilen öğretiler…
Halbuki yaşam basittir. İnsan bir amaç uğruna dünyaya gönderilmiştir. Kendini gerçekleştirmek için, eski kadim bilgelerde anlatılanlar şimdinin trendi olarak; meditasyon, içine dön, detox gibi parlatılarak sunulmakta. Kişiler de bir müddet bunları deneyimledikten sonra yine eski hayatlarına döndüklerinde bulmuş oldukları dengeyi tekrar kaybedip materyalist dünyanın kandırmacalarına odaklanarak, başkalarının hayatlarını kendilerine kopyala yapıştır olarak bilinçsizce yaşamayı, yaşamdan zevk almayı bırakarak bir nevi zombi olarak varlığının amacını gerçekleştiremeden yaşıyor. Çareyi antidepresanlarda arıyor, alkole düşüyoruz. Bunlar kısmi olarak mutluluk verse de etkisi çabuk geçtiğinden daha ağır bir şekilde karanlığımıza gömülüyoruz.
Peki bunlardan kurtuluş var mı? Özümüze dönmek, gerçekten yaşamın amacını fark ederek insan gibi yaşamak mümkün…
Öncellikle yapmanız gereken kendinize küçük bir defter almanız, sonra rahatsız edilmeyeceğiniz bir yere çekilip gözlerinizi kapayarak rahatlamanız, nefesinize odaklanmanız… Kendinize sormaya başlayın: Çocukluğunuzda ne olmak isterdiniz? Çocukken en çok hoşunuza giden aktiviteler nelerdi? Ne okurdunuz, nerelere gitmeyi hayal ederdiniz, en önemlisi büyüdüğünüzde neler yapmak isterdiniz? Bu sorulara ufak ufak cevap vermeye başlayıp sonra yazınız.
İnsanın en büyük dostunun da düşmanının da kendisi olduğunu hatırlayarak, bundan sonra hayatı doyasıya yaşamak için kendinize izin veriniz.
Keyifli bir yaz geçirmeniz dileğiyle…
İlginizi çekebilir: İnançla gelen dönüşüm: Mutlu sona ulaşmanın daima bir yolu vardır