Pek muhterem Cevdet Bey,
Size bu ikinci mektubum. İlkine cevap yazmadınız, bundan sebeple tekrar yazmaya ve suallerime cevap aramaya karar verdim. Umarım eşiniz hanımefendinin de sıhhati yerindedir ve umarım yeni kurduğunuz işte muvaffak olursunuz.
Beyefendi, size aşklardan söz etmiştim ilk mektubumda. Mevzu bahis duygular olunca anlatması da bir o kadar çetrefilli oluyor. Hayaller kuruyorum efendim. Pamuk helva gibi hayaller. Ama kağıt helva gibi dağılıyorlar. Sizce neden? Fazla mı kaptırıyorum kendimi. Faraza aşık oldum diyelim. Gel diyor gidiyorum. Sevdiğine inanıyorum. Gözlerindeki parıltıya bakıyorum. Hani fonda kanun çalar ya, öyle bir güfte. Sonra cam kırılıyor birden. Ama görseniz paramparça oluyor. Nazar mı değiyor nedir efendim havsalam almıyor.
Nefesi nefesime değince kesiliyor soluğum! Kalbim çıkacakmış gibi çarpıyor. Ama öyle de üzüyor ki Cevdet Bey, bir üzüyor bir üzüyor ki…Bana bir mektup yollamış. Hayatımın erkeği olmak istiyormuş. Sizce inanmalı mıyım? Ona mendilimi vermeli miyim? Güveniyor musun diyorlar. Güveniyorum diyorum.
Bugüne kadar kimseye duvarlarımı yıkamadım ben Cevdet Bey. Mesut olmak isterken aynı anda korktum çok. Busesini de unutamıyorum ama velakin tereddütlerimden de kurtulamıyorum. Sizin duvarlarınız varsa yıkın onları olur mu? Tez vakitte cevabınızı bekliyorum efendim,
Hasretle…
İlginizi çekebilir: Cevdet Bey’e mektuplar: İnsan, tecrübe etmediği şeyleri özler mi?Cevdet Bey’