Geçenlerde bir arkadaşım bana bir menekşe getirmişti. Öyle güzel bir rengi vardı ki anlatamam. Camın kenarına yerleştirdim. O canlı renkleriyle açmaya devam etsin diye ne kadar güzel bir yere koyduğumu düşünmüştüm.
Sonra kendi hayatımın gündemi, telaşı, yapılacakları derken orada bir menekşe olduğunu bile unuttum. Sulamayı ihmal ettim.
Bir gün aklıma geldiğinde yanına gittim. Bir zamanlar hayranlıkla baktığım o canlı renklerin kaybolduğunu, yapraklarının boynunu büktüğünü gördüm.
Özür diledim.
Yeniden sulamaya başladım. Her gün yanına uğradım, toprağını kontrol ettim. Bir hafta geçmeden yeniden o ilk hayran kaldığım renklerine kavuşmuştu menekşem.
Bunu neden anlattım, biliyor musunuz?
Çünkü hayatta her şey emek istiyor.
Arkadaşlık, iş, sevgililik, aile ilişkileri… Kurduğumuz her bağ, ilgi ve emekle beslenmeye ihtiyaç duyuyor. Bir şeyi hayatımıza dahil etmek, onunla bir bağ kurmak için yeterli değil. O bağı yaşatmak da bizim sorumluluğumuz.
Bazen bir mesajı ertelemek, bazen aramayı unutmak, bazen karşımızdakinin varlığını hep orada olacakmış gibi kabul etmek… Küçük görünen ihmaller zamanla aramızdaki bağı zayıflatabiliyor.
Günümüzde kurmak istediğimiz ilişkilerin neden bu kadar yüzeysel kaldığını biraz da burada arıyorum. Herkes bağ kurmak istiyor ama çok az kişi o bağın gerektirdiği emeği vermek istiyor. Herkes anlaşılmak, görülmek, sevilmek istiyor ama sıra karşısındakini görmeye geldiğinde aynı özeni gösterebiliyor muyuz?
Derinleşmek zaman istiyor. Sabır istiyor. Bazen bir adım geri çekilip karşındakine alan açmayı, bazen de bir şeyleri yeniden yeşertmek için çaba göstermeyi gerektiriyor.
Üstelik emek vermek, her şeyin kusursuz olması demek de değil. Bazen ihmal edebiliriz, unutabiliriz, kendi gündemimize kapılabiliriz. Önemli olan fark ettiğimizde ne yaptığımız.
Menekşem bana bunu hatırlattı.
Bir şeyin güzel kalması için yalnızca onu sevmek yetmiyor. Onunla ilgilenmek, ona zaman ayırmak ve ihtiyaç duyduğunda yanında olmak gerekiyor. Belki de biraz daha derinleşmeye, önce birbirimize gerçekten bakmaya ihtiyacımız var. Çünkü sevgi, yalnızca hissettiğimiz bir şey değil; her gün yeniden gösterdiğimiz bir özen.
İlginizi çekebilir: İlişkilerde mesele meşgul olmak değil, öncelik vermektir