Bu soruyla ilk defa birkaç sene önce bir beden terapi seansında karşılaşmıştım. Beden terapisinden önce terapist beni karşısına oturtup genel anlamda nasıl olduğumu, bedenimdeki sıkışmaları, yerlerini, ne zaman olduklarını, hangi olaylardan sonra meydana geldiklerini sormuştu. O dönem de erkek arkadaşımdan yeni ayrıldığım bir dönemdi. 2-3 ay çok ciddi boyun tutulmaları çekmiştim; iğneler vb. fayda etmemişti. Bunlardan bahsederken tabii ki eski erkek arkadaşıma olan öfkem su yüzüne çıktı. Derken o soru geldi:
“O haldeki senle sen sevgili olmak ister miydin?”
Hiç düşünmeden “Hayır!” dedim.
Görmüştüm. Öfkem başkasına değil tamamen kendimeydi aslında. Benim geçmiş dönemlerde yaptığım en büyük hatalardan bir tanesi şuydu: Kendimde ne eksik görüyorsam ilişkilerimde o boşlukları kapatmaya, tamamlamaya çalışıyordum. Kendimi beğenmiyordum ama çok beğenilmek istiyordum. Kendime nazik değildim ama çok kibar adamlardan hoşlanıyordum.
Yaptığım seanslarla, meditasyonlarla, hocam başıma vura vura hep aynı şeyi söyledi: “Gamze sen kendini çok sevmedikçe kimse seni çok sevmeyecek! Anla artık!”
Her defasında da oflayıp poflayıp “Tamam” deyip kendimi sevme yolunda adımlar attım, sonra yine unuttum, sonra yine bekledim, sonra beklememem gerektiğini ve kaynağın bende olduğunu yine hatırladım. Nasıl çetrefilli bir süreç ama!
Şimdi anladım. Anladığımı umuyorum en azından. Artık biliyorum ki ben tamamlanmak üzere yarım olan biri değilim ki! Ben zaten tamım! Gelecek kişi beni tamamlamaya değil, sadece hayatıma destek olmaya gelecek. Aynı titreşimlerse birbirini çeken;
- Beni çok seven biriyse hayatımda istediğim; o zaman buna ilk kendimden başlamalıydım.
- Kibar ve şefkatli biriyse hayalim; bu hayali ilk önce kendimde kendime karşı gerçekleştirmeliydim.
- Güçlü biriyse dikkatimi çeken; o gücü ilk kendimde bulmalıydım.
- Değer vermesini istediğim biriyse isteğim; ilk önce ben kendi değerimi hatırlamalıydım.
Öyle de yapıyorum. Artık dışarıdan beklemeyi bırakalı uzun zaman oluyor. Ne istiyorsam ilk önce kendime bakıyorum ve soruyorum: “Sen, senin istediğin gibi bir insan mısın? Sen kendinin bu haliyle sevgili olmak ister miydin?” Kendimi bu sorulara bırakıp sonrasında ise tamamen evrenin matematiğine teslim ediyorum kendimi. Muazzam bir iş birliği. Tavsiye ederim.
Sevgiyle…
İlginizi çekebilir: Sen hiç kendine mektup yazdın mı?