“Yaşamdaki tek misyonum hayatta kalmak değil, aynı zamanda gelişmek ve bunu biraz tutkuyla, biraz sevecenlikle, biraz mizahla, biraz da tarzla yapmak”
Maya Angelou
Sabah alarm ile uyandınız ve yataktan fırladınız. Dişinizi fırçalarken bir yandan ne giyeceğinizi düşündünüz. Kahvaltı ederken sosyal medyada dolanmaya başladınız. Ya haber okuyarak ya da müzik dinleyerek işe gittiniz. Toplantılar, telefonlar, mailler, acil yetişmesi gereken işler… Yemek molasından sonra kaldığınız yerden devam ettiniz. Arada bunaldığınızda sosyal medyada ya da gazetede dolandınız, koridorda birileriyle lafladınız ve nihayet mesai bitti. Yorgun bir beden ve zihin ile yine müzik eşliğinde dönüş yoluna geçtiniz. Günün izleriyle eve geldiniz. Ailecek akşam yemeğinin ardından biraz sohbet ettiniz, biraz televizyon izlediniz ve uyudunuz.
Kendimizle iletişim kurmadığımız takdirde dış dünyayla ilişkimiz de her zaman biraz kopuk olacaktır. Böyle bir günün içinde “kendimiz” hariç ne kadar çok kişi ile iletişime geçtiğimizin farkında mısınız? Uyandığımız andan itibaren bedenimiz, zihnimiz ve duygularımızdan kopuk bir halde, otomatik pilotta günü tamamlıyoruz. Oysa ki çevremizdeki (özel hayat ve iş yaşamındaki) insanlarla kuracağımız iletişim, ancak kendimizle kuracağımız iletişim kadar güçlüdür. Hem kendimizle, hem de başkalarıyla kuracağımız her etkileşim mevcut anda kalarak, bilinçli bir dikkati hak eder.
Kendimizle bağlantımızın güçlü olmasının bir diğer avantajı ise gün içinde etrafımızdaki insanlardan yansıyan duyguları sünger gibi çekmemizi engellemesidir. Unutmamalıyız ki bizler iletişime geçtiğimiz insanlardan olumlu ya da olumsuz besleniriz. İş arkadaşımızın, trafikte karşımıza çıkan sürücünün ya da komşumuzun bize yansıttığı öfke, panik gibi olumsuz duygulara kapılmak yerine, onların üzerimizdeki etkisini kontrol etmek bizi güçlendirir, o duygulara kapılıp gitmemizi engeller.
İlginizi çekebilir: Mindfulness’ın gücü: Otomatik pilottan çıkıp her defasında yenilenmek
Alışkanlıklarınızın sizin yerinize tercih yapmasına izin vermeyin
Burada önemli olan bir başka konu ise, neredeyse kurduğumuz tüm iletişimlerde kendimizi nadiren bir şeylere adıyor oluşumuz. Bu süreçlerde ya biz kendimizi engelliyoruz ya da veri akışı bizi engelliyor. Böylece iç dünya ve dış dünyada ne olup bittiğini fark etmeden yaşıyoruz.
Bir önceki telefon konuşmasının gölgesinde bir diğerini yapıyor, bir önceki toplantının gerginliği ile bir sonrakine katılıyoruz. Dikkatimizi bilinçli bir şekilde mevcut ana getiremediğimiz tüm durumlarda duygularımız ve davranışlarımız ezberlenmiş alışkanlıklarla ortaya çıkıyor. Ezberlenmiş alışkanlıklar olaylara karşı tutumumuzu bizim yerimize en kestirme yoldan seçip, bizi kendimize has tercihlerden ve tutumlardan uzaklaştırıyor.
Otomatik pilottan çıkmak için öneriler
- Uyandığınız anda yataktan hızla çıkmak yerine, bir ya da iki dakikanızı ayırarak bedeninizle iletişime geçin. Ayak ucundan başınıza yapacağınız kısa bir beden taraması bedeninizle ilk kontağınız olacaktır.
- Güne başlamadan önce birkaç dakikalık nefes meditasyonu ile sadece nefesinize odaklanın. Doğal ritmi ile nefes alıp verin, her aldığınız nefes sonrası sayarak 10 defa bu pratiği yapın.
- Mola vermek istediğiniz anda sosyal medya ya da gazeteye bakmak yerine, imkanınız varsa kısa bir yürüyüşe çıkın, belki koridorda kısa bir tur atabilirsiniz. Veya masanızı toplayıp, tekrar organize edin.
- Bedeninizi fark etmek için bir yerinizin ağrımasını beklemeyin. Bedeninizle ara ara iletişime geçin; bilgisayar başında omuzlarınızı kasıyorsanız, telefonla konuşurken ayağınız titriyorsa veya toplantıda yüz kaslarınızı istemsizce kasıyorsanız bunu fark edin.
- Bitiş ve başlangıçları bilinçle yaşayın; yeni bir toplantı, ofisten dışarı adım attığınız an, eve gelmeniz gibi tüm başlangıçları bir önceki bitişten bağımsız, yeni bir deneyim olarak karşılayın. Bir önceki deneyimin gölgesinden kurtulun.