Farkında mısınız bilmem ama biz sadece insanlara kızarız, sinirleniriz. Bir masaya, sandalyeye veya bir ağaca, hatta bir hayvana sinirlenmeyiz. “Hayvandır, doğasıdır” deyip geçeriz. Ancak karşımızdaki insan ise durum farklı: Sinirlenir, kızar, bağırır çağırırız. Aslında söylediğimiz özde tek bir mesajdır: “Niye sen benim gibi davranamıyorsun?”
Herkesin bizim gibi davranmasını isteriz. Çünkü biz hep doğruyuz, hep haklıyız. Herkese kendileri gibi olma hakkını da çok görürüz. Bizim gibi olsalar ya keşke. O zaman ne güzel olurdu, herkes mükemmel olurdu biz de hiç sinirlenmezdik…
Tabii ki öyle değil. Herkesin aynı davrandığı bir dünya çok saçma aslında. Çok sıkıcı, renksiz, heyecansız bir dünya olurdu…
Demek ki insanlara oldukları renkleri yansıtmalarını çok görmemek gerek.
İnsanları oldukları gibi kabul etmek doğanın bir parçası aslında, ama bu bize öğretilmedi.
Hayvan deyip geçiyoruz ama binlerce çeşidi var. Tilki başka, kurt başka, yunus başka, ahtapot başka, leylek başka, karga başka, yılan başka, karınca başka… İnsan olarak bunların farklı yaratılışlarını ve davranışlarını kabul eder, sorgulamaz, yargılamayız. Bir leylekten karga gibi davranmasını beklemeyiz veya bir ahtapottan yunus gibi davranmasını.
Ancak iş insana gelince herkesin bizim kabul ettiğimiz konseptlerde, standartlarda davranmasını bekleriz. “İnsandır öyle davransın canım ne olacak” deriz ve istediğimiz gibi davranmazsa yargılar, sinirlenir, suçlarız.
Aslında insanlar da hayvanlar kadar değişikler. Kuzusu var, kurdu var, yılanı var, karıncası var, arslanı var, katırı var, yarasası bile var. Okudukça kafanızın “Eveeeeeeet” dermiş gibi sallandığını görür gibiyim. Kendinizi bile bir hayvana benzetebilirsiniz. Tilki kadar kurnaz birinin arı gibi verim vermesini beklemenin boşuna olduğunu, tavus kuşu kadar kendini beğenmiş birinin de bir köpek gibi sadık davranmasını beklemeyeceğimizi biliyoruz artık.
Eeeee, şimdi çevremizdekileri anlamak kolaylaştı mı? Biraz? Etrafımızdaki insanları oldukları gibi kabullenmek, onları davranışlarından dolayı yargılamadan, suçlamadan tolere etmek, hayatımızı cidden kolaylaştırıyor, basitleştiriyor, daha sevgi dolu bir hale getiriyor.
Hayvanları oldukları gibi kabul eden millet, insanları da oldukları gibi kabul et!
Sevgi dolu günlere… Hayvanat bahçesine hoş geldiniz.
İlginizi çekebilir: Aşk üzerine: Ya özlediğiniz şey kişiler değil de hislerse?