Çoğu zaman bazı yaşam haklarının insanlar tarafından yanlış yorumlanarak, utanılacak bir şey olarak algılandığını düşünüyorum. Özellikle günümüzün rekabetçi iş yaşamında, bazı insanî özelliklerimizi tamamen bastırmaya ya da hiçbir şekilde onları ifade etmemeye çalışıyoruz.
Oysa her insanın;
• Güçsüz olma hakkı
• Korkma hakkı
• Başarısız olma hakkı
• Başkasına ihtiyaç duyma hakkı
• Endişe duyma hakkı
• Deneme ve yanılma hakkı
• Yanlış karar almış olma hakkı
• Hayır deme hakkı
• Susma hakkı
• İsteme ve talep etme hakkı vardır.
Bu hakları yok saydığımızda;
• Her an güçlü olmaya çalışmaktan, merhamet gibi bizi yumuşatabilecek duygularımızı da törpüler,
• Hiçbir şeyden korkmamaya çalışıp, korkularımızı gizlerken; aslında bu korkuların başkaları tarafından da hissedildiği gerçeğini gözden kaçırır,
• Başarısız olduğumuzda, buna hakkımız olmadığını düşündüğümüzden, kendimizi değersiz hisseder,
• Başkasına ihtiyaç duyduğumuzda bunu zayıflık olarak gördüğümüz için bir başkasının da bize ihtiyaç duyabileceği gerçeğini yok sayar,
• Endişelendiğimizde bütün felaketleri kendimize doğru çeker,
• Yanılma hakkımızın olmadığını düşündüğümüzden denemekten de vazgeçer,
• Yanlış karar almamızın kabul edilemez olduğunu sandığımızdan, karar alma konusunda hep çekimser davranır,
• Hayır diyemediğimiz için kendimizi sürekli istemediğimiz durumların içinde bulur,
• Susma hakkımızı kullanamayıp sürekli kendimizi açıklamaya çalışmaktan yorgun düşer,
• Ve talep etmeye hakkımız olmadığını düşündüğümüz için kendi mutsuzluğumuza sağlam bir zemin hazırlarız.
Oysa bütün bunlar yaşamın bir parçasıdır ve bu haklar her insana mahsustur. Bu hakların farkına vardığımızda hem kendimiz hem de çevremiz için çok daha güzel, çok daha yaşanabilir bir dünya kurabiliriz.
Yazarın diğer yazıları için tıklayınız.