“Belki hiçbir şey yolunda gitmedi ama hiçbir şey beni yolumdan da etmedi…”
Che Guevara
Dünyanın başımıza yıkılacağını düşünürüz. O olmadan hayatımıza devam edemeyeceğimizi. Bu parayı elde etmeden mutlu olamayacağımızı. Başka bir ülkede hayata yeniden başlayamayacağımızı. Düşüncelerimiz sadece bu kadarla da kalmaz; o yokuşu hiçbir zaman hızla çıkamayacağımızı düşünürüz, çayı şekersiz içemeyeceğimizi, bu yıl okulu yüksek bir notla geçemeyeceğimizi ve hatta o tatile gitmek için asla gereken parayı biriktiremeyeceğimizi… Daha neler mi düşünürüz? Gelin hep birlikte bakalım!
O kızın bizi asla beğenmeyeceğini düşünürüz örneğin. O adam ile bir yuva kurulamayacağına inanırız. Bozulan düzenin her daim daha kötüyü getireceğini düşünürüz sonra. Kabul edilmediğimiz bir okuldan, hayır cevabı aldığımız bir işten veya bitmek zorunda kalan bir ilişkiden sonra hayatımızda her şeyin yanlış gitmekte olduğunu da düşünürüz… Herkes için kolay olanın bize zor olduğunu söyleriz. Herkesin kazandığını ama bizim yine kaybettiğimizi… O hayalimizdeki arabaya asla sahip olmayacağımıza inanırız. Tüm bu “olağan” düşüncelerimizin yanı sıra dışlandığımızı, diğerlerinin suçlu olduğunu, mutsuz olduğumuzu, hayatımızın bir noktada sıkışıp kaldığını ve değiştirme şansımızın artık “bu yaştan sonra” olmadığını da düşünürüz…
Burada tam iki paragraf düşünce sıraladım ama hepsi birbirinden ağır düşünceler… Sadece bir cümleyi düşünmek bile kalbimizi sıkıştırabilir! Peki bu düşünceler ne kadar doğru? Bu yazımda sizlerle birlikte “Hayatımızda biraz olsun yolunda giden bir şey yok mudur?” diye sormak istiyorum. Neden sürekli yolunda gitmeyen onlarca düşünceyle boğuşmak zorundayız? Neden dünyada bu kadar karışık ve kompleks sistemler -güneşin doğuşu, gecenin çöküşü, rüzgarın oluşumu, yağmurun yağması gibi çok daha fazla koordinasyon gerektiren şeyler bile- her daim, her şekilde yolunda giderken bizim hayatımız yolunda gitmesin ki?
Ve dünya aynı düzeniyle, aynı sakinliğiyle ve aynı mükemmeliyetiyle dönmeye devam ederken neden hayatımızda her şey yanlış olsun? Aynı havayı soluduğumuz kuş, orman, ağaç ve aklımıza gelen tüm canlılar uyum içindeyken neden sadece bir taşa takılmak ve belki de görmemiz gerekeni görmek veya düşmemiz gerekiyorsa düşmeyi öğrenmek “yolunda gitmeyen” bir şey olsun ki?
İşte bu soruların cevabı tam olarak bakmayı bilmekte yatıyor. Baktığımızda yolunda olmayan binlerce şey görmekteysek işler yolunda gitmeyecektir. Fakat sadece bir dakika ayırıp bir parkta, bir bankta oturduğumuzda, sakince etrafı izlediğimizde bile her an, her şekilde, her şeyin yolunda gittiğini gözlemleyebiliriz! Hayat yolunda akar, akış yolunda gider ve zaman yolundadır. Evren “yolundadır”.
Bugün bu yazımda bana eşlik ediyorsanız sadece şu cümleyi tekrarlayın: “Hayatımda her an, her şey yolunda ve olması gerektiği gibi, ben olana gönüllüyüm.”
Unutmayın, milyonlarca yıldır her an, her şey “yolunda” ve bu, hayatınız boyunca da böyle olmaya devam edecek. Çünkü hayat, dersleriyle, evet ve hayırlarıyla, hayatımıza girenlerle, hayatımızdan çıkanlarla, her an, her şekilde yolunda olmaya devam edecek…
İlginizi çekebilir: Kozmosun gizemi: Her şey ne sebeple varlığa gelmiştir?