Günümüzde neredeyse her nişanlı çiftin tek taş aldığını söylemek mümkün. Sevginin ve bağlılığın sembolü olan tek taş, evlilik tekliflerinin de vazgeçilmezi. Peki, tek taşın geçmişi sandığımız kadar eski mi? Evlenirken pırlanta almak ne zaman popüler oldu?
1800’lerin sonlarına kadar, nişan yüzüklerinin neredeyse hiçbiri pırlanta içermiyordu. O zamanlar sadece Brezilya ve Hindistan’da bulunan elmas, çok nadide ve zor bulunan bir taştı. 1887’de Güney Afrika’daki elmas madenlerinin De Beers Mining Company’e geçmesiyle, bu durum tamamen değişti.
Bir anda artan elmas miktarının elmas fiyatlarını düşürmesini istemeyen şirket, arz ve talebi kontrol ederek, elmas fiyatlarını yüksek tutmaya etti ve insanların bu taşın hala nadide olduğunu düşünmesini sağladı.
Pazarın tüm gücünü elinde tutan şirket, bir çok Güney Afrikalı göçmeni de çok düşük maaşlarla, insanlık dışı şartlarda çalıştırarak oldukça dolgun bir kar marjı elde etti.
Büyük Bunalım sonrası neredeyse ölen pazarı yeniden canlandırmak amacıyla, De Beers Mining Company, reklam ajansı N.W. Ayer ile anlaştı. Evlenirken insanların kendini tek taş almak zorunda hissetmesini sağlayacak bir propaganda geliştiren şirket, çalışmalarına ünlülere mücevher kiralayarak ve ödünç vererek başladı.
“Have You Ever Tried To Sell A Diamond” makalesinin yazarı Jay Epstein‘ın makalesinde belirttiği üzere Ayer, reklam stratejisinde, manav ve tamirci eşlerinin film yıldızlarında görüp, “Keşke bende de olsaydı” diyeceği bir elmas algısı yaratmayı amaçlamış.
Bununla da kalmayan şirket, liselere düzenlediği “eğitim”lerle, gençleri tek taşın geleneksel ve özel olduğuna inandırmayı başarmış.
BBC’nin verilerine göre, İkinci Dünya Savaşı öncesi nişan yüzüklerinin sadece yüzde 10’unda pırlanta bulunurken, 20. yüzyılda bu oran yüzde 80’e kadar yükselmiş.
Bu çok pahalı nişan hediyesini almadan ya da talep etmeden önce, bütün bu sürecin üzerine düşünmek, sizi ekstra bir masraftan kurtarabilir.
Kaynak:
Attn