Nasıl veda edersiniz?
Merhaba demek gibi kolay olmuyor sağlıkla veda edebilmek. Herhangi bir ilişki şekli için tam olarak geçerli değil mi? Arkadaşlık, sevgililik, iş ilişkilerinizi düşünün, hep aynı denklemle baş başa kalmıyor muyuz?
Ben her zaman nasıl veda ettiğimizin ya da edemediğimizin tam olarak o an kim olduğumuzu gösterdiğine inandım.
Modern insan merhaba dediği gibi anlayışla ‘bana kattıkların için teşekkür ederim , güle güle’ diyemiyor, tüm olanları unutup suçlamaya başlıyor.
Bir anda güzel günleri yaşatanlar, dünyanın en suçlu kişileri bile ilan edilebiliyor. Oysa zamanında her ne olursa olsun, konu ne olursa olsun sana bahar mevsimi yaşatanlar nasıl suçlu oluyorlardı?
Tüm bunlarla beraber bazen sayfayı temiz kapatma girişiminden de vazgeçmek gerektiğini biliyorum. Bir ilişkimde güzellikle ayrılmaya çalışmıştım ama anlamıştım ki ben güzellikle bitirmeye çalıştıkça karşı taraf benim bu girişimimi çok farklı anlıyor.
O yüzden her şeye rağmen bazı ilişkilerin kapanışa ihtiyaç duymadığını, musluğu açıp akan suya o kapanışı yapmamız gerektiğine inanıyorum.
Başka bir örnek, stüdyoya temizliğe gelen bir abla vardı. En son yirmi dakika için para verdiğimi anladığımda ve nedenini sorduğumda yeğeniyle geldiğini beğenmiyorsam gelmeyebileceğini söyledi. Ben de önceden bana haber vermesini istediğimi söyledim ama o sırada başka kadın aramaya başladım. Ve ona her şey için teşekkür ettiğimi başkasıyla anlaştığımı söylediğimde nasıl çirkinleştiğini anlatamam. Eskiden ben de böyle bir tavra maruz kalınca ben de çirkinleşiyordum. Artık yavaşça başımı çeviriyorum.
İnsanların ayrılma şekillerine bakın; bu, kendileri hakkında birçok şeyi söyler.
Sana ağır gelen bir arkadaşlığın, işin, sevgilin konu her neyse çok net bir hissi vardır. Tüm olay onu görebilmeye olan istekte saklı.
Çünkü evet, o son konuşmayı yapmak çok fazla yorucu oluyor. Bir anda karşı tarafın suçlamalarına ya da manipülasyonuna maruz kalabiliyorsun.
Ama unutmayın; bu bedeni, bu kalbi senin yerine taşıyan başka biri yok, ondan yüzde yüz sorumlusun!
Modern insan merhaba dediği gibi anlayışla ‘bana kattıkların için teşekkür ederim, güle güle’ diyemiyor, tüm olanları unutup suçlamaya başlıyor.
Oysa ki hepimiz birbirimizin hayatında bir sonraki durağa geçmesi için yardım eden yoldaşlarız. Konu ne olursa olsun birlikte yürüdüğümüz yol bitiyor.
Sana ağır gelen, vadesi dolmuş her şeyi nazikçe bırakabilirsin. Bu, senin kötü olduğun anlamına gelmiyor. Yaprağın kendini toprağa bırakmasında da kocaman bir aşk var. Yaprak, ağacın parçası olduğunda da, toprağın parçası olduğunda da hep bütün. Onu bütün yapan, ne ağaç ne de toprak. Saf kendi olma isteği, onu bütün kılıyor.
Sana hizmet etmeyenleri bırakabilmek, belki anlaşılmamayı ya da suçlanabilmeyi göze almayı gerektirecek.
Varsın öyle olsun!
Çünkü senden başka yok!
İlginizi çekebilir: Bu yaşamda her şey, ama her şey verdiğimiz değer kadar