Tutku,
Beklenmedik olanın heyecanında, ateşle harekete geçme arzusunda ve bir hayali gerçekleştireceğini kesin olarak bilmekte. Tutku, hayatımıza işaretler gönderir. Tutkunuzla ilgili bir cevap arıyorsanız, çocukluğunuza bakın derim. Ama önce o çocukla bağ kurmalısınız: Ne severdim? Ne isterdim? Ne düşlerdim?
Bu uzun bir süreçtir. Sabır ister. Ama o çocuk, zamanı geldiğinde size gösterecektir neye ihtiyacınız olduğunu. Ona giden yol, kendini tanımadan geçilen dar bir patikadan başlar. İlk bakışta “Cehennem böyle bir yer galiba.” dersiniz. Yüzleşmek gerekir. Deneyimlemek. Sonra da yeniden kendini yaratma cesareti.
Bir sürü sorumluluk ister; yani bu yüzden de berbat bir yerdir. Bizim beyinlerimiz en kolay yoldan hayatta kalmak üzerine programlıdır. Öyle bir patikaya kolay kolay, asla girmez. İşte bu yüzden, çoğu insan o patikayı görür görmez kaçar. Bahaneleri hazırdır: Çok yaşlıyım. Çok gencim. Çok tembelim. Çok güçsüzüm. Yeterli değilim. Güvende değilim. Yalnızım. Ve daha niceleri.
Bazılarıysa o yolun varlığından bile habersizdir. Ama o patikaya adım atıp da yürümeye cesaret edenler… Onlar kaşif olur ve kaybolurlar. Ve evet, bence kaşifler daima kayıptır. Çünkü gittikleri yerlerde daha önce hiç bulunmamışlardır. Zaten onlar, tam olarak nerede olduklarını bilmeyi amaçlamazlar. Bana sorarsanız, onların en büyük hüneri: hayatta kalacaklarına ve yollarını bulacaklarına dair bir iyimserlik taşımalarıdır.
Kaşifler bir anda ortaya da çıkmazlar; onlar kendilerini oluştururlar.
Bir gün, o patikanın dar girişinden içeri bakarken bulursanız kendinizi, oraya kadar gelebilmişseniz eğer, söz veriyorum: Tutku sizin için bir ışık yakacak. O ışığı takip etmeye karar verdiğinizde bir müzik sesi yükselecek içerden kulağınıza doğru. Bu eşsiz bir piyano sesi olabilir. Ve eğer biraz şanslıysanız -müziğin sesini hala kısmadıysanız, ölmesine izin vermediyseniz ki bu gerçek yaşamda da ölmekle eşdeğer bence- tutkunun ana kaynağına, o patikadan çıkışa ulaşırsınız.
Peki, o ulaşacağınız yer nasıl bir yer, bilmek ister misiniz?
Hadi, bu patikaya giden yolları birlikte döşeyelim. Bir yol var çünkü. Ben de seve seve sana o yolda eşlik etmeye hazırım.
Sevgili okuyucu, bir sonraki yazımda bu yolları ve ihtiyacımız olan her şeyi konuşacağız.
Dilerim sen de ihtiyacını olanı bulacaksın.
Sevgiyle…