Koskoca bir yılı daha bitirmek üzereyiz. Geri sayım heyecanıyla 2025!in “10-9-8-7-6-5-4-3-2-1 veee Hoş geldin Yeni Yıl” dediğimiz an!ları daha dün gibi. Dünya’nın Güneş’in etrafındaki narin salınmaları kendini başka bir yıla bırakmak üzere…
Şapkayı önümüze alıp düşündüğümüz günlerden geçiyoruz. Herkes kendine has bir tavırla bu değerlendirmeyi yapıyor. Bazıları iç sesiyle münakaşalı bir haldeyken, bazıları dostlarına içini döküyor. Bazıları kalemine, kağıdına sarılıyor…
Ses kaydı yaparak o an ki duygusunu ölümsüzleştirenler de az sayıda değil bence. Söz uçar, yazı kalır deseler de, bazen yazı kayboluyor ses kalıyor geriye. Kulağında bir tını, kalbinde bir acı bazen de yüzünü aydınlatarak gülümseten bir mutlulukla sana “insan” olduğunu bir kez daha hatırlatır. Ve her şeyin geçici olduğunu…
“Bakakalırım giden geminin ardından;
atamam kendimi denize, dünya güzel…”
Orhan Veli’nin meşhur şiirinin bu mısraları her sıkıntılı duygunun da bir yere kadar sürebileceğini anlatıyor. Ne yaşarsa yaşasın insan, mutlaka bir tutar dal, bir çıkış yolu buluyor kendisine.
Aslında şunu kavrıyor, onu her sarsan deneyimden sonra:
Ne hissediyorum? Duygum ne?
Bu olaydan ne öğrendim?
Bu durumu daha farklı yönetebilir miydim?
Şimdi önüme nasıl bakabilirim?
Ve aslolanın kendisi olduğunu bir kez daha kavrıyor. Şairin tüm içtenliğiyle “atamam kendimi
denize, dünya güzel…” deyişi de bu yüzden.
Bir başka şair Yahya Kemal Beyatlı da şöyle diyor bilinen mısralarında…
“Birçok gidenin her biri memnun ki yerinden.
Birçok seneler geçti; dönen yok seferinden…”
Ne çok giden gemi oldu, ne çok gidenin arkasından bakakaldık. Gözyaşlarımızı akıttık cömertçe. Bazıları bir vedaydı, bazılarıysa bir vuslat. O da bize yine süreçleri anımsattı. Başlayan her şeyin döngüsü gereği biteceğini. Ha bugün ha yarın…
Burada hüzün, bitiş değil; aktif bir umut içerisindeyim… Sonbahar ve kışın bize aktarmak istediği o “ne yaparsan yap düşecek olan düşer” metaforu da buna dahil…
Biz kendi odağımızda, şahsi deneyimlerimizle yepyeni bir yılı daha karşılamak için hazırız.
Yine duygudan duyguya geçişli, geçirgen olaylar yaşayacağız bir dolu…
Ne olursa olsun yine kendimizi seçelim olur mu? Bu hayat bizim, bu ömür bize zimmetli. Bu var olma hali bize özgü… Biliyorum ki dünya güzel ve bazı seferlerin dönüşü yok.
Herkese alemleri de gezse, kendi limanına döneceği harika bir yıl dilerim.
İlginizi çekebilir: İnsani bir sorumluluk: Fabrika ayarlarına dönmek