Hepimizin evinde, sokağında yüzümüzü güldüren hayvanlar olmuştur elbet. Onlar doğanın en masum sevgisidir. Her anları hatta yaşayışları doğaldır, akışındadır ve huzur doludur. Her ne kadar kendi başlarının çaresine bakabilecek durumda olsalar da onlara hayat veren bizim onlara karşı duyduğumuz sevgidir aslında.
İşte şans eseri hayatına bir papağan alarak hayatı değişen doçent doktor Renée Kochevar kendi hikayesini anlatıyor:
“Birkaç yıl önce, Honolulu’da yaşarken, komşularım taşınmak zorunda kaldı ve onların sultan papağınını almayı kabul ettim. Daha önce hiç kuş beslememiştim, ama o çok tatlıydı ve yürüdüğümde bana bir ıslık çalardı. Sonra konuyla ilgili Meksikalı, Orta Amerika ve Güney Amerika’lı küçük kuşlar, sultan papağanlarının üzerine birçok yazı okudum. Ne kadar şirin olduklarına inanamadım, ancak insanların bakım ve masrafları yüzünden onları sık sık terk ettiğini öğrendim. Bu küçük canlılar, gerçekten çok küçükler ama büyük özen ve dikkatli bakım istiyorlar.
Bu olaydan sonra, eve ihtiyaç duyan, terkedilmiş sultan papağanları sahiplenmek istediğime karar verdim. Bu yüzden Kaliforniya’ya taşındıktan sonra kurtarma organizasyonu Mickaboo ile temasa geçtim.Şimdi dört tane; Bertie, Kai, Daisy ve Bella adında papağanım var ve son zamanlarda bir tane daha evlat edindim; Ace.
Sultan papağanları ne kadar küçük olduklarının farkında değiller. Komik ve meraklı kişilikleri var, ayrıca Jack Russell Teriyerleri gibi gergin ve heyecanlı olabiliyorlar. Günlük işim duygusal ve zihinsel olarak yoğun, acil tıbbi durumlar veya travma yaşayan insanların kalplerini ve beyinlerini kurtarmak için klinik deneyler yapan bir departmandan sorumluyum. Ama sultan papağanlarıma baktığım zaman, bütün yorgunluğumu unutuyorum ve anında kendimi çok daha iyi hissediyorum.
Kuşlarım cebe girmekten ya da gömlek yakalarında oturmaktan hoşlanıyorlar. Bertie uykuluyken rahatlamak için başını saçlarımın altına sokar. Rahat olduklarında, gagalarını gıcırdatıyorlar ve kendilerine özgü bir ses çıkarıyorlar. Bu saf bir mutluluk ve memnuniyet işaretidir. Mutlu olduklarında, kucaklaşıp cıvıldaşıyorlar ve kanatlarını çırpıyorlar.
Bertie de “sauna” için duş almamı seviyor. Duş alırken geliyor, onu cam rafın üzerine koyuyorum ve hemen köşesine yürüyor, gözlerini kapatarak sıcak suyu bekliyor, sonra meditasyon moduna geçip, bazen uykuya dalıyor. Onun ufacık nefesinin buğusunu her gördüğümde neşeleniyorum.
Sultan papağanlar güneş ışığını soluma gibidir. Sonuçta hayat zor olabilir ve hayatta büyük, küçük her türlü acı vardır. Ama bu güzel varlıklarla birlikte olduğumda, her şeyi geride bırakabiliyorum.”
Kaynak:
oprah.com