Eski eş travması diye bir şey duydunuz mu? Böyle bir durum var. Bitmiş ilişkiden, evlilikten gidemediysen eğer, takılıp kaldıysan, bu durumu yıllarca yaşıyorsun. Ve bir nevi yaşamı yaşamıyorsun. Enerjini tüketiyorsun. Farkında olmadan kendine zulmediyorsun. Bedenini acıyla dolduruyorsun. Hele bir de ortak çocuklar varsa, tükenmemiş duyguların yükünü onlar alıyorlar üzerlerine, yaşam boyu taşıyorlar.
Eski eş, sevgili, partner nasıl tanımlarsanız siz… Lütfen sorun kendinize: “Eski eş gerçekten eskidi mi? Bitti mi?” diye…
Geçmiş gitmiş olsa gerçekten…
İntikam duygusu olmaz, canını acıtmak istemezsin, sevgiyle, selametle selam edersin, yolu açık olsun dersin. Hatta zora düşse ve bundan haberin olsa onun için dua edersin. Eski eşe zarar vermekle, kendini hasta ettiğinin, zarar verdiğinin aslında ortak çocuklarınız olduğunun bilincinde olursun.
Belki zamanında duyguların sömürüldü, belki de yaşamın hiç ummadığın, hayal etmediğin gibi sürdü. Her ne olduysa… Olanlar oldu, yaşandı bitti. Kendini bu sıkışmış hikayenin içinde var ediyorsan hala, bir arpa boyu yol alamıyorsun hayatta.
“Gençliğime yazık oldu” diyenler… “Bambaşka bir hayatım olabilirdi” diye sızlananlar… Hepsi de kendi enerjisini tüketmeye azim etmiş insanlar. Yaşam sevincini kendi eliyle yok edenler.
Daha ne kadar bunu sürdüreceksiniz? Bu zamanın insanı artık düşük titreşimde yaşamanın, haset etmenin, kırıp dökmenin hastalık yaratan etkisini fark ediyor. Bu yüzden şimdi, hemen değiştir tavırını, davranışını, düşünceni. Çık bunun içinden, kendini heba etme geçmişe, eskiye. Olanlar oldu, ölenler öldü.
“İyi ki”leri bul.
İyi ki o adam de.
İyi ki o kadın de.
İyi ki ondan çocuklarım de.
Her şey O’ndan de.
Bir “iyi ki” bul.
“Sevmek iyiyi bulmaktır!” demiş bir usta.
Ustaya saygılarımla…
İlginizi çekebilir: İlişkiniz depresyonda olabilir mi: Aile konstelasyonu ve depresyon