İsteyen evini, ofisini, kıyıyı köşeyi temizleyerek başlayabilir işe… Dileyen artık ihtiyaç duymadığı eşyalarını ihtiyacı olan bir başkasıyla paylaşabilir ve hafifleyebilir, her anlamda.
Mesela, o ne zamandır kullanmadığı çerçevenin tozunu alabilir. İçindeki resmi değiştirebilir, eğer isterse.
Bunu yaparken, şu aklının bir köşesinde kalmış ve tozlanmış düşünceye de takılabilir gözü. Alıp o düşüncenin öznesi olan kişiyi ya da olayı karşısına, onunla yüzleşebilir. Şöyle bir tozunu alabilir. Çerçevenin tozunu almaya benzemez pek tabii. Üstüne üfleyince etrafa sadece tozlar saçılmaz, başka kişiler, olaylar, ona bağlı türlü türlü duygular saçılabilir. Belki de diğer duygulara, düşüncelere bulaşabilir saçılanlar. Ama iyi gelir, toplamadan önce şöyle bir dağıtmak.
Dağıt ki bak bakalım, altından ne çıkacak?
Neden onca zaman o köşede bırakmışsın da tozlanmış, önce bunu sormalı kendine.
Neden ertelemişsin, neye tutunmuşsun, hangi duygunun ucuna tutuşturmuş da saklamışsın?
Daha fazla bekleme, artık al karşına bak. Öznesi kim, ne? Sor bakalım.
Sana iyi gelmiyorsa artık, alman gerekeni koy cebine, gerisine tutunma artık bırak. Resim sana iyi gelmiyorsa çıkar at yani. Sana yeni bir resim lazım.
Dün çok güzeldi. Bir zamanlar sahip olduğun tek şeydi hatta. Ama artık gün döndü. Bugün oldu ve şu an, sahip olduğun tek şey o. Dün seni mutlu etti, üzdü belki, yaraladı, kabuk bağlattı, ağlattı, bazen sevinç gözyaşları döktürdü. Karnına ağrılar girdi gülmekten, kelebekler uçuştu aşktan, kramplar girdi stresten. Neler neler yaşadın ve hepsi seni bugüne taşıdı. Neler neler öğrendin, neler neler öğrettin? Kimlerin hayatına dokundun, kimler sana misafir oldu? Ne savaşlar verdin de yenildin, ne güzel. Ne savaşlar verdin de kazandın, ne güzel. Hepsinden kazançlı çıktın esasen, çünkü şu an tam da olman gereken kişi oldun. Fark etmesen de, şu an tam da olman gereken yerdesin. Ama burası durman gereken yer de değil, çünkü yolculuk devam ediyor.
İşte bu yüzden, artık dünün tozlarından arınma zamanı. Anılarını sakla, öğrendiklerini pamuklara sar, biriktirdiğin sevgilerin değerini bil, hüzünlerin de değerini bil sana şükretmeyi öğrettikleri için. Bağ kurduğun insanları yanından ayırma. Ama bırak sana iyi gelmeyen ne varsa, geride kalsın.
Sen temizliğini yap, baharına yolu aç. Çiçekler açsın hem çevrende, hem içinde. Hangi ritüeller sana iyi geliyorsa onu yap, ya da hiçbirini yapma. Ancak bir tek şunu yapmayı unutma, seni geriye çeken ağırlıklara tutunma artık, bırak.
Evet, kolay değil, ama gerekirse gram gram başla.
Haydi, bahar temizliğinin tam zamanı.
İlginizi çekebilir: Eksikleri görmek: Hangi resmin boşluklarını doldurmaya çalışıyorsun?