Bugün karşınıza çıktım ve şöyle dedim: ‘Bugün hayatının son günü’. Saat sabah 8:00. Bu gece 24:00’a kadar vaktin var, sonrasında dünyada var olan hiçbir şey ile ilişkin kalmayacak. Ne yapardınız, ne düşünürdünüz? Şu an sizin için önemli olan şeyleri bir değerlendirelim, ihmal ettiğiniz kendiniz için son 1 gününüze neleri sığdırırdınız?
İşte bu sorular ile onlar çoktan yüzleşti. 1-7 Nisan, yani Nisan ayının ilk haftası tüm dünyada Dünya Kanser Haftası olarak kutlanıyor. Kolay değil, öyle bir hastalık ile yaşamanız veya savaşmanız gerekiyor ki, her gün her saat zamanınızın daraldığını bile bile nefes almaya devam ediyorsunuz.
Geçtiğimiz ay ben de sevgili amcamı akciğer kanseri hastalığından kaybettim, son günlerini çok özlediği evinden uzakta hastanede geçirmek durumunda kaldı. Düşündüğümüzde belki rutin hayatımızın bir parçası olduğundan özel şeyler listemizde saymayacağımız, ‘’evde’’ olmak ve evde huzur bulabilmek, aslında hayatımızda ne kadar da önemlidir.
İlgili yazı: Kanser hastaları ve hasta yakınları için pratik günlük yaşam rehberi
İşte bu yazıyı hem onun hatırasına hem de bugünün düşünceleri ve endişeleri ile, geçirdiğimiz zamanı ve göz ardı ettiğimiz sevdiklerimizi yeniden hatırlamak için yazıyorum. Eğer bu yazıyı okuyorsanız, ertelediğiniz ne görüşmeniz var ise, zaman ayıramadığınız sevdiğiniz kim varsa, gidin yüz yüze onlarla sevginizi ve onu ne kadar sevdiğinizi paylaşın. Zamanı yakalayın; çünkü hayatınızda 1 saatiniz bile çok değerli. Gidemiyorsanız da arayın, onlara açık açık utanmadan ‘Seni seviyorum’, ‘Sen benim için önemlisin’ diye söyleyebilin.
Bazı şeyler için geç kalmak o kadar kolay ki, yine bu bazı şeyler hayatımızda rutin olduğunda değerini anlamamız o kadar zor ki ve bizlerin de bu değerleri ancak kaybettiğimizde anlayabilmemiz o derece yazık ki…
Gelin bu Nisan ayında bol bol sevdiklerimize sarılalım.