Korkmak olumsuz anlamlar taşısa da, pek çoğumuz aslında gizliden gizliye bunu seviyoruz. Korku filmleri izliyor, korku tünellerine giriyor ve hız trenlerine biniyoruz. Peki korkmanın nesi bu kadar eğlenceli? Korku aslında kötü bir şeyse bu hissi neden seviyoruz? Bu soruyu yanıtlamak için öncelikle korkuyu anlamamız gerekiyor:
Herhangi bir tehlikeyle karşılaştığımızda beynimizde ve vücudumuzda salgılanan çeşitli kimyasallar, bizi bu tehlikeye karşı hazırlar. Bu otomatik reaksiyon, hayatta kalmamızı sağlayacak tepkileri başlatır. Bu bir tür yüksek uyarılma durumudur. Ve gerçekten tehlikedeysek odaklandığımız şey, eğlence değil hayatta kalabilmektir.
Ancak bu yüksek uyarılma durumunu güvenli bir yerde tetiklersek, korkmak yerine bundan keyif almayı seçebiliriz. Bu yüzden hız trenine binen insanlar saniyeler içinde korkmaktan gülmeye geçiyorlar.
Ama tabii ki tehlike tepkisi evrenseldir. Araştırmalara göre; tehlike sırasında kimyasalların insanları harekete geçirme süresi farklılık gösteriyor. Bu durum bazı insanların gerilim arayışına neden bu kadar yatkın olduğunu da açıklıyor.
Korku, eğlenceden daha fazlasına, doğal mutluluğa yol açıyor. Korktuğumuz şeyleri yapmak bize kendimize saygı kazandırıyor. Bir yarış içinde olmanın ya da bir kitabı bitirmenin sağladığı başarı hissini korkuyla da yaşıyoruz. Beynimiz gerçekten tehlikede olmadığımızı bilse de, vücudumuz bunun tam tersini söylüyor ve bundan keyif alıyoruz. Korku insana gerçek duygular hissettiriyor ve sonunda da bir tatmin olma duygusu yaşıyoruz.
Çünkü bu aynı zamanda bir evrim adaptasyonu ve doğada ince zeka ile cesurluk dengesine sahip olanlar, ne zaman korkunun üstüne gideceklerini, ne zaman kaçacaklarını bilenlerdir.
Korkuya olan sevgimizle ilgili daha fazlasını öğrenmek için aşağıdaki videoyu izleyebilirsiniz: