Hayatımızın her anında, gün içinde pek çok durumda irili ufaklı pek çok karar almamız gerekir… “Farklı bir işe geçeyim mi?”, “Ev değiştireyim mi?”, “İlişkimi bitireyim mi?”, “Oraya gitmeli miyim?”…
Karar alırken bizi en çok zorlayan şey pişman olma kaygısıdır… “Diğer yoldan gitseydim ne yaşayacaktım?”, “Kabul etse miydim?”, “Öteki seçeneği seçseydim ne olacaktı?”…
Bu soruların zihinde canlanmasıyla karar vermek iyice zorlaşır. Evet doğru, her tercih bir kaybediştir. Ancak hiçbir zaman diğerinin seçilmesi halinde ne olacağını bilemeyiz. Dolayısıyla seçiminizin sorumluluğunu almanız ve size o an doğru gelenin aldığınız karar olduğunu unutmamanız gerekir.
Karar vermekle ilgili bir diğer önemli konu ise alınan bir kararın daha sonra değerlendirilmesinin doğru olmayacağıdır. Her karar içinde bulunulan anda doğru olarak değerlendirilebilir. Bir karar alındıktan sonra, “keşke o kararı almasaydım” demek insanın kendisini haksız yere suçlamasıdır. Kimse kendi için kötü bir karar almış olmayı tercih etmez. Dolayısıyla zamanında bir karar alınmış ise bu, o zaman içinde kişiye en doğru geldiği için alınmıştır.
Karar verirken dikkat edilmesi gereken en önemli şey, karar alınmasının altındaki ihtiyaçtır. Karar vermeye sebep olan asıl ihtiyaç gözden kaçırılmamalıdır. Asıl ihtiyaç derken neyden söz ediyorum biraz açayım… Genelde bir kararı alırken sadece “öyle istediğimiz için” harekete geçmeyiz. Bu, işin görünen yüzüdür. İşin aslı biraz daha derindedir. Şöyle ki; bazen güvende hissetme ihtiyacıyla hızlı karar alınabilir, sevilme ihtiyacıyla çok da doyurucu olmayan bir ilişkiye başlanabilir veya bir ilişki sürdürülebilir, onaylanma ihtiyacıyla aslında kişiye çok da uygun olmayan davranışlarda bulunulabilir.
Gerçek ihtiyaç bilinir ve onu doyurmak için doğru adımlar atılırsa, yanlış bir karar alma riski o kadar azalmış olur. Kararlarınızın altındaki sebeplere göz atmanız ve kararlarınızın sorumluluğunu almanız dileğiyle…
İlginizi çekebilir: Mutlu hissetmek için aklınızdan çıkarmamanız gereken temel noktalar