“Hiçbir şey yapmamak, hiçbir şey yapmamakla meşgul olmaktan daha iyidir.”
Lao Tzu
Hummalı bir iş temposunun sonunda en nihayet tatile çıkıp, tatilin ilk günlerinde kendinizi mana veremediğiniz bir huzursuzluğun pençesinde hissettiğiniz oldu mu hiç? Hani uçsuz bucaksız denize bakmanın içinizde bir boşluk duygusu uyandırdığı, çalışmadan günlerin nasıl geçeceğini bilmediğiniz bir zaman diliminden bahsediyorum.
Evet, biz durmadan çalışmaya ve başarıdan başarıya koşmaya odaklanmış modern dünya insanları zaman zaman durmayı, yavaşlamayı unutmuş gibiyiz. Hiçbir şey yapmadan vakit geçirmek artık bize o kadar uzak bir kavram ki, hiçbir şey yapmadığımız zamanlarda kendimizi hemen ya varoluşsal bir boşluğun içinde buluyor ya da suçlu hissediyoruz. Sanki ne kadar meşgulsek, kendimizi o kadar değerli hissediyoruz. Özellikle uzun yıllar boyunca yaşadığım Manhattan gibi şehirlerde meşgul olmak adeta bir statü sembolü haline gelmiş durumda. Oysa bu sürekli bir şeyler yapma hali bizi hem zihnen hem bedenen yoruyor, bizi kendimizle iletişim kurmaktan alıkoyuyor.
Tüm dünyaya halka halka yayılmış olan bu sürekli meşgul olma hali çoğu insanı feci şekilde yormuş olduğundan yazımda kullandığım başlıkla aynı başlığı kullanan ve hiçbir şey yapmamayı konu alan birçok kitap var. Örneğin Andrew Smart “The Art and Science of Doing Nothing” (Hiçbir Şey Yapmama Sanatı ve Bilimi) kitabında hiçbir şey yapmamanın psikolojimiz üzerindeki olumlu etkilerinden bahsediyor. Yine Dany Laferrière’in “L’Art presque perdu de ne rien faire” (Neredeyse Kaybolan Hiçbir Şey Yapmama Sanatı) adlı kitabında yazar, hareketsiz kalma sanatı, anı yakalama sanatı ve mango yeme sanatından bahsediyor. “The Art of Doing Nothing: Simple Ways to Make Time for Yourself” (Hiçbir Şey Yapmama Sanatı: Kendinize Vakit Ayırmanın Basit Yolları) isimli kitapta Veronique Vienne şekerleme yapmak ya da meditasyon yapmak gibi hiçbir şey yapmamaya yönelik birçok öneri paylaşıyor.
İtalyanlar bu hiçbir şey yapmadan sadece hayatı yaşama haline şiirsel bir isim vermişler “dolce far niente”, yani hiçbir şey yapmamanın tatlılığı. Hiçbir şey yapmamaya Hollandalılar tarafından verilen ad ise “Niksen.” Niksen pratik etmek, camdan bakmak, müzik dinlemek gibi aktiviteleri içerebiliyor. Burada önemli olan bu aktiviteleri yaparken bir amacımızın olmaması.
Kendimizi, bedenimizi, ruhumuzu yenilemek için zaman zaman durmaya ihtiyacımız var. Hiçbir şey yapmadan vakit geçirmeye, bulutların gökyüzündeki yolculuklarını izlemeye, güneşin doğuşunu ve batışını seyretmeye, sevgili uydumuzun evrelerini takip etmeye, hiçbir şey düşünmeden sadece denize bakmaya… Gelin, kendinize bir iyilik yapın ve günlük koşturmacanıza bir mola verip arada durun, bir şey yapmadan öylece oturun. İnanın bana, bu size çok iyi gelecek. Sizlere zaman zaman hiçbir şey yapmama sanatının keyfine vardığınız günler diliyorum…
Bu arada 2022 yılını “Öz Sevgi Yılı” ilan ettim. Her hafta @ranakutvan kullanıcı isimli Instagram hesabımdan bu konuyla ilgili psikoloji ödevleri paylaşacağım. Hadi, hep beraber kendimizi sevmeye ve dünyayı güzelleştirmeye… Zoom üzerinden birebir görüşmeler şeklinde ilerleyen üç haftalık “Öz Sevgi” eğitimimle ilgileniyorsanız da bilgi için rsolaker@gmail.com adresine yazabilirsiniz.
Bu yazının tüm hakları Rana Kutvan’a ve Uplifers’a aittir. İzinsiz ve uygun şekilde referans verilmeksizin kopyalanması, çoğaltılması ve başka mecralarda paylaşılması kesinlikle yasaktır.
İlginizi çekebilir: Çalışıyorum, öyleyse varım: İşkoliklik nedir?