Şef Kemal Demirasal. İlk restoranı Alaçatı’daki Barbun ile alaylı olmasına rağmen bu işin nasıl farklılaştırılıp; zihinlerin ve damakların sınırları nasıl zorlanır onu gösterdi. Hızını alamadı, sonrasında geçen sene yine Alaçatı’da Alancha’yı açarak hem gizli kalmış ismini, hem de yemeklerinin adını duyurdu.
Demirasal’ın yemekleri için ‘deneysel’ bir tada sahip diyebiliriz. Yani, bildiğiniz malzemelerin aklınıza gelmeyecek kombinasyonlar eşliğinde birbiri ile buluşması ve bilmediğiniz pişirme tekniklerinin de sürece eklenmesiyle yemek haline gelmesi olarak tanımlanabilir. Ben de baya deneysel anlattım değil mi?:)
Alancha 2. şubesini İstanbul’da açtı ve biz de farklı menüsünü denemek için yerimizi aldık. Tadım menüsü veya alakart olmak üzere iki alternatifiniz var. Biz alakartı seçtik. Başlangıç olarak pirinç patlağı üzerinde enginar ezmesi ve asma yaprağına sarılmış humus geldi. Sonrasında ana yemeklere geçtik; ahtapot, Ege tabağı, levrek ve erişte geldi. Tatlı olarak da limon ve elma istedik. İlginç olan ise; yemek isimlerinin genelde tek kelime olması. Ama tabi ki hepsinin detayı bol, malzemeleri renkli, lezzeti sürprizli!
Yemeklerden açık ara favorilerimiz; ekmeği, Ege tabağı (kibarlık yapmayın, suyuna ekmeğinizi banın) levrek (portakal soslu, mantarlı ve gerçekten efsane), ev yapımı trüflü erişte (trüfü baskın ama benim gibi sevenlerdenseniz bayılırsınız). Tatlıların ikisi de güzeldi, ancak krema yerine dondurmalı olsaydı işte o zaman tadından yenemezdi. Şarap olarak da Sevilen 900 Fume Blanc çok başarılıydı.
Siz de benim gibi farklı ama gerçekten lezzetli yemeklerin peşinden gidenlerdenseniz, en yakın zamanda (mesela bu hafta sonu!) önerilerimi denemenizi ve fikirlerinizi benimle paylaşmanızı çok isterim.
Sevgiler…