Ben, benim: Her şeyden ve herkesten bağımsız var olmak

Senden bağımsız ben, benim!

Her şeyden ve herkesten bağımsız!
Sana göre şekillenmez tepkilerim, sana göre değişmez cevaplarım.
Ben, benim!
Ben ben olduğumu bilen ve bunun arkasında duranım.
Ne düşünürsen düşün, ne yaparsan yap, ben kendi yolumda yürüyenim.
Sen sevmesen de seven, sevsen de sevenim.
Sana göre ivme almaz duygularım.
Gülsen de gülen, gülmesen de gülenim.
Beğensen de beğenmesen de, ben benim!
Olduğum şeyim.
Ve ben, ben olarak, ben olduğum için, söylediğin ve yaptığın hiçbir şeye kıyas olmam. Büyüklükten değil, bölünmezlikten!
Benim doğrum, benim doğrumdur.
Yanlışım, sana doğru değil, kendime doğrudur.
Hatan bana doğru değil, sana doğrudur.
Saygın, bana değil kendinedir.
Ben benim, ben ben olduğum için varım.

Diyalog sana verdiğim cevaplarda değildir, diyalog iki dünyanın birleşmesindedir.
Olmak için, ihtiyacım olan sen değilsin. Sana rağmen değil, var olduğum için varım.
Senden bağımsız, her şeyden bağımsız, tüm dış seslerden ve yargılardan bağımsız, benim!
Ben olduğum şeyim.
Olduğu hali keşfeden, keşfettikçe ona sarmalananım.
Arkeolojik kazının hazinesi ve arkeoloğuyum.
Gizli hazine benim.
Sana karşı değil, karşılık değil.
Bağımsız ve bağsızım.
Yuvarlak ve genişleyen bir evrenim.
Kapsamak için değil, kapsadığım için genişlerim.
Sözlerin beni etkilemez, çengellerin bana takılmaz, yaptığın beni yıkmaz, şaşırtmaz, üzmez.
Sana ait olan, senindir.
Söz senin, düşünce senin, sanrı senin, aşk senin, soru senin, cevap senin.
Ben kendi cevabımı duyarım, kendi aşkımı yaşarım.
Karşıtında değil, boşluklardayım.
Kapsayan ve genişleyen.
Olan ne ise, olmasına şahitlik eden.
Senden ne yukarıdayım, ne de aşağıda.
Eşit değil, aynı değilim.
Hep değişen ve hep dönüşenim, dengeyi her an bozan ve tekrar dengelenenim.
Her gün, her an, kendime adım atanım, kendime sarılıp, kendime yalvaranım.
Ben benim, olduğu şeyin tadını çıkaranım.
Senden bağımsız, fikrinden ve gözünden öte olanım.
Boşluklardaki sesim.
Şekilsizlikteki mükemmel geometriyim.
Olmaz dediğinin içinde olanım.
Olur dediğinden ayrışanım.
Tahmin edilemez, etiketlenemez olanım.
Varlığım senden sebep değil, varlığımın kendisindendir.
Sebepsiz, başsız, sonsuz…

Ben, benim…

Sevgiyle…

İlginizi çekebilir: En yüce hal: Kendin olma cesaretini göstermek

Esra Uyman
1977’de İstanbul’da doğdu. İzmir Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi, Resim Heykel bölümünden mezun olduktan sonra 9 Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi’nde Moda Aksesuar Tasarımı okudu. ... Devam