Üzüldüğümüz bir durum için ağlarken çoğumuz “Soğan doğradım.” ya da “Gözüme toz kaçtı.” esprisini hayatımızda en az bir kez mutlaka yapmışızdır.
Peki, gözyaşınızı mikroskop altında incelediğinizde neden ağladığınızın kolaylıkla anlaşılabileceğini biliyor muydunuz?
Rose-Lynn Fisher, “Topography of Tears”“ (Gözyaşlarının Yapısı) adını verdiği fotoğraf çalışmasında kurumuş gözyaşlarını fotoğraflayarak, her gözyaşının nasıl farklılaştığını görebilmemizi sağlıyor.
Fisher’ın bu ilgisi, zor zamanlar geçirdiği bir dönemde kendi gözyaşlarının yapısını merak etmesiyle ve üzüntü için dökülen gözyaşının mutluluk gözyaşlarıyla aynı olup olmadığını düşünmesiyle başlamış. Bu süreçte kendi gözyaşlarını kurutarak duygu durumlarına göre gruplandırmış. Daha sonra kurutulmuş gözyaşlarını standart bir mikroskopta inceleyip fotoğraflarını çekmiş.
Sonrasında bir şekilde diğer insanların da gözyaşlarını toplamaya başlamış ve 100 gözyaşı örneğinden oluşan, bilimsel bir çalışmaya imza atmış.
Fisher, kişisel web sayfasında kimyasal bir takım terimlerle açıkladığı bu değişikliği şöyle özetliyor: “Gözyaşının yapısında su, proteinler, mineraller ve hormonlar olduğu herkes tarafından bilinen bir gerçek; ancak duygu durumuna göre şekil değiştiren yapısı daha önce keşfedilmemişti.”
Fisher’ın bulgularına göre fiziksel uyarılmadan dolayı (göze bir şey kaçması, soğanın yakması gibi) dökülen gözyaşlarının kimyasal yapısı, duygusal değişimler nedeniyle dökülen gözyaşlarından farklı. Fiziksel uyarılma sebebiyle vücuttan çıkan gözyaşının yapısında, vücudumuz dışarıdan bir saldırıya maruz kaldığında salgılanan lizozom enzimleri bulunuyor.
Fisher’ın yaptığı çalışmanın bilim dünyasında heyecan uyandırdığı bir gerçek, ancak gözyaşlarını elde etme ve kurutma süreci uygun şekilde açıklanmadığı ve henüz yeterli fotoğraf olmadığı için bu çalışmadan bilimsel bir çıkarım yapmak henüz doğru olmayacaktır.