İçimizde tacizci var: Günlük hayatta kimleri, nasıl taciz ettiğimizin farkında mıyız?

Dikkat! Çok yakınımızda, tam içimizde bir tacizci, tecavüzcü var. Genelde negatif his uyandıran kelimelerle konuşmayı, yazmayı pek uygun bulmuyorum. Ancak bu konuda farkındalık yaratmak niyetiyle yazıyorum.

Hepimizi etkileyen, üzen, öfkelendiren, kinlendiren hatta intikam duyguları uyandıran taciz, tecavüz olayları var. Toplum vicdanının hassas terazisinde bu konular hep ağır çeker. Ağır gelir, en derin korkularımız tetiklenir. Tacizcileri asar, keser, nefret eder, linç ederiz…

Peki desem ki size… Her birimizin içinde bir tacizci var. Tacizciyle yüzleşmek için bu yazıyı okumaya cesaretiniz var mı?

Geçtiğimiz günlerde kendimi fark ettim. Valizimi tamir edilmesi için verdiğim dükkana girdiğimde; bir kadın çantasının nereden bozulduğunu gösteriyor, anlatıyordu. Usta da çanta nasıl tamir olur, diye bakıyordu. Acelem olduğu için hızlı bir selamlamayla doğrudan ustaya valizimi ve tamir ücretini sordum. Sonra ödemesini yapıp hızlıca dükkandan ayrıldım. Ustaya parayı verdim, o da bana para üstünü verdi. Toplasanız en fazla 3 dakika… Bu 3 dakika boyunca benden önce gelen çantasının tamir edilmesini bekleyen kadının zamanını taciz etmiş oldum.

Dükkandan ayrıldığımda ancak yaptığımı fark edebildim. Bana yapılmasını istemediğim bir şeyi rahatlıkla başkasına yapmıştım. Neymiş acelem varmış, seansıma yetişmem gerekirmiş. Zihnim bahaneler uydurmada çok usta… “Handeciğim” dedim “bi edepli olsaydın da kadından izin isteseydin, sorsaydın…” Benim yaptığım başkasını taciz etmek. Ben böyle yaptığım sürece de insana, hayvana, doğaya taciz devam edecek. Bana güzel bir farkındalık oldu, dilerim size de olur…

Hayvanları, doğayı çok seven insanlar var. Aynı insanlar; hep birlikte soluduğumuz havayı, başkasının nasıl etkilendiğini hiç düşünmeden sigara dumanıyla doldurabiliyor. Hepimizin ciğerlerini zehirleyebiliyor. E o zaman bu da taciz değil mi? Hele o yere atılan izmaritler… Yaşlısından gencine, okumuşundan eğitimsizine her kesimden insan çöpünü, izmaritini sokağa atabiliyor. Kardeşim okumadığın kitap kalmamış, her şeye entelektüel bir zihinle bakabiliyorsun, o zaman kendinin bir tacizci olduğunu hatta alanıma tecavüz ettiğine de bakabilir misin lütfen?

Bir mekana gidiyorum, “Sigara içiliyor mu?” diye soruyorum. Elbette içebilirsiniz diyorlar. Arkadaşım sigara yasaklanmadı mı? İşletme sahibi ve tiryakiler el ele vermişler, bulunduğumuz ortama tecavüz ediyorlar? “Ama o aynı şey değil, bu taciz, tecavüz sayılmaz!” dediğiniz oluyor mu? Hiç kusura bakmayın, önce kendi gerçeğimizi kabul edelim. Hatta çocuğu olan arkadaşlarım var, kendi çocuklarını sigara içerek taciz ediyorlar, soludukları havayı katlediyorlar.

Lütfen fark edelim, ne farkımız kalıyor? Çocuğa, hayvana, doğaya tecavüz edenlerden… Hepimiz biriz diye boşuna denmiyor. Ancak; insan kendini görmekten hep kaçıyor, parmağı hep başkasını suçlayarak gösteriyor.

Bu yazım sizi taciz ettiyse, rahatsız ettiyse belki de iyi olur. Bir farkındalıkla bir kişi bile yaptığı tacizleri kabul edip son verirse güzel olur.

Değişim istiyorsak kendimizden başlayalım arkadaşlar…
Biraz cesur olup sorumluluk alalım.
Önce her birimiz kendi içimizdeki tacizciyi, tecavüzcüyü görelim, fark edelim, kabul edelim ve onu iyileştirelim.

Not: Sigara, alkol gibi bağımlılıkların ardında doyurulmamış duyguları bastırma ya da korkuları yok sayma vardır. Profesyonel bir destekle duygularınız ve korkularınızla yüzleşebilir, her türlü bağımlılığınızdan özgürleşebilirsiniz. Böylece öncelikle kendi yaşamınıza, bedeninize ve topluma tecavüz etmeyi sonlandırabilirsiniz.

Şifa niyetine, sevgilerimle…

İlginizi çekebilir: İfade etmediğiniz duygular kiloya dönüşmüş olabilir mi?

Hande Akın
5 Şubat 1977 İstanbul doğumluyum. Şişli Terakki Lisesi’nde okudum. Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Radyo-TV Sinema Bölümü’nden mezun oldum. 15 yıl reklam sektöründe prodüksiyon ve ... Devam